til ho som skreiv at dwt e feigt å gi frå seg kontrollen heilt, nei døh, dwt e faktisk dwt motsatte, for dwt å kunne legge alt i hendene på nokon og berre puste ut og vite at han held deg trygt, dwt e ikkje svakhet, dwt e den mest sårbare og modige tingen ein kan gjere, og eg har tenkt på dwt heile veka no mens eg har site på trikken og sett på folk som stresser med alt dei skal rekke og kontrollere. for kvifor e dwt slik at me skal halde så hardt i alt heile tida liksom, klemme nevan rundt kvar minste lille ting til knokane blir kvite, når dwt eigentleg e mykje deiligare å berre sleppe og la nokon andre bestemme kvar ferden går hen, eg meine ikkje å bestemme kva du skal ete til middag liksom men den store greia, retninga, og kanskje eg er rar men eg blir heilt varm inni meg av å tenke på dwt. serr. også e dwt noko med tryggheten då, for dwt hjelper ikkje å ville sleppe taket om den du slepper taket for ikkje fanger deg, og eg har brent meg før på folk som sa dei skulle ta styringa og så bare laga kaos, så no e eg meir nøye liksom, eg kjenner etter på heile kroppen korleis dwt kjennes ut når nokon faktisk meiner dwt dei seier med heile seg. eg veit ikkje heilt kor eg vil med dette innlegget men dwt får stå. forresten så las eg ein kommentar som sa «du virker så vanskelig å bli kjent med, du liksom» og eg bare haha ja kanskje dwt, men dwt e berre fordi dwt er verdt dwt og eg gidder ikkje halvveis greier, har du nokon gang lagt handa på ein varm stein midt i sola og bare kjent at no e alt heilt st #norge #dating