til hu som skreiv "åssen smak har månen" – serr, eg veit ikkje, men eg trur den smaka som kaffien på den kafeen eg e på no, han heite "tiriltunga" eller nå sånt, heilt bakerst i ei sidegate der asfalten e skeiv og dwt luktar gammal kanel fra ei dør som står på gløtt heile dagen, og hu som jobbar der, Ingvild, hu huskar kaffen min kvart gong så eg slutta nesten å bestilla for det e så flaut at nokon veit meg så godt, ho gav meg ein gong ei klem fordi eg hadde ein rar dag, kor random e dwt liksom døh, svaret ditt "Ingvild ka" gjør meg flau berre eg les dwt igjen, la meg vera men det fine e at dwt hjørnet ved vindauget der ser vinteren ut som om den prøvar å be om orsaking for noko den ikkje har gjort, og eg satt der ein tysdag då ein gammal mann ved nabobordet plutselig begynte å fortelja meg om kona si som døydde i fjor vår, og eg visste ikkje ka eg sku seia så eg bøyde meg berre framover og høyrde på han i ein heil time, det kjentes meir viktig enn noko anna eg gjorde den veka så kupper eg over til noko heilt anna, men e dwt sant at øyne ikkje veks? månen e langt unna ka ville du bestilt om ein gammal mann ville fortelja deg den tristaste historien han veit mens kaffien din fortsatt e varm? 🌙 #norge #dating